Nazwa botanicznaWolfiporia extensa
Część tradycyjnie wykorzystywanaPodziemne sklerocjum
Specyfikacja naszego produktuCo najmniej 30% polisacharydów
01Tożsamość gatunkowa Poria
Nazwa Poria cocos utrwaliła się historycznie. W publikacjach mykologicznych i farmaceutycznych stosuje się również nazwy Wolfiporia cocos i Wolfiporia extensa występuje. W identyfikacji produktu połączenie nazwy gatunkowej, wykorzystanej struktury grzybowej i pochodzenia ma większe znaczenie niż sama dawna nazwa handlowa.
Sklerocjum to twarda masa, często o nieregularnie zaokrąglonym kształcie. Z zewnątrz jest brązowe i szorstkie, a jego wnętrze tworzy zwarta, jaśniejsza tkanka grzybowa. Nie jest bulwą ani korzeniem sosny, lecz strukturą wytworzoną przez sam grzyb.
02Wzrost, surowiec i uprawa
Poria rozwija się przede wszystkim w związku z martwym lub osłabionym drewnem sosnowym i korzeniami sosen. Podziemne sklerocja mogą osiągać znaczne rozmiary; po zbiorach oczyszcza się je, kroi na plastry i suszy. Warunki wzrostu i termin zbioru wpływają na właściwości surowca.
Możliwa jest również uprawa w kontrolowanych warunkach. Aby uzyskać wiarygodny produkt końcowy, zwracamy uwagę na prawidłową identyfikację gatunku, wykorzystane części, możliwość prześledzenia pochodzenia partii, zawartość wilgoci oraz badania na obecność niepożądanych zanieczyszczeń.
03Fu Ling w tradycji wschodnioazjatyckiej
Fu Ling jest znany w chińskim piśmiennictwie dotyczącym surowców leczniczych od wielu stuleci. W tradycyjnej medycynie chińskiej surowiec ten wiąże się między innymi z pojęciem wilgoć oraz ze wspieraniem funkcji trawiennych w ramach tradycyjnej medycyny chińskiej. Pojęcia te należą do historycznego modelu wyjaśniania i nie stanowią potwierdzonych medycznie działań współczesnego suplementu.
W Japonii grzyb ten jest również używany pod nazwą hoelen. Występuje w różnych klasycznych mieszankach ziołowych; skład i zamierzone zastosowanie takich receptur różnią się od właściwości pojedynczego standaryzowanego ekstraktu z Poria.
04Naturalny profil związków
W sklerocjum opisano różne polisacharydy, zwłaszcza związki bogate w glukany. Grzyb zawiera również charakterystyczne triterpeny typu lanostanowego, takie jak kwas pachymowy oraz różne kwasy porikowe. Występują również sterole i inne związki.
Obecność tych substancji w danym gatunku nie oznacza, że występują one w takich samych proporcjach w każdym ekstrakcie. Surowiec, rozpuszczalniki i temperatura decydują o tym, które frakcje ostatecznie znajdą się w preparacie.
05Od sklerocjum do ekstraktu
W często stosowanym procesie przygotowania wysuszony surowiec rozdrabnia się i ekstrahuje gorącą wodą. Składniki rozpuszczalne w wodzie można następnie zagęścić i wysuszyć do postaci proszku. Inne metody ekstrakcji dają częściowo odmienne frakcje; w szczególności nie wszystkie triterpeny zachowują się tak samo jak polisacharydy rozpuszczalne w wodzie.
Dlatego ekstrakt i po prostu zmielony grzyb Poria uważamy za dwa różne preparaty. Dokładna metoda zastosowana dla konkretnej partii produktu musi być udokumentowana w specyfikacji technicznej; nie wyciągamy wniosków na jej temat z koloru proszku.
06Co oznacza co najmniej 30%?
W specyfikacji naszego produktu Poria cocos podano co najmniej 30% polisacharydów. Jest to deklarowane stężenie całkowitej zmierzonej frakcji polisacharydowej w ekstrakcie, a nie procentowa zawartość każdego poszczególnego związku aktywnego.
Sama wartość liczbowa mówi nie ile beta-glukanu, kwasu pachymowego lub kwasu porikowego zawiera preparat. Poziomy tych substancji wymagają odrębnych metod analitycznych. Większa zawartość polisacharydów nie oznacza też automatycznie, że ekstrakt jest lepszy lub skuteczniejszy klinicznie.
Różne części sklerocjum
W tradycyjnej chińskiej praktyce surowcowej rozróżnia się różne części i preparaty Fu Ling, takie jak jasna tkanka wewnętrzna i zewnętrzna skórka. Materiały te nie zawsze mają taki sam skład ani tradycyjne zastosowanie. Przy ocenie współczesnego ekstraktu ważne jest więc ustalenie, która część została przetworzona i jak sprawdza się skład każdej partii.
