Inonotus obliquus · huba brzozowa
Chaga jest tradycyjnie zbierana z brzóz w zimnych północnych regionach. W Healthy Fungi rozróżniamy skoncentrowany ekstrakt w kapsułkach oraz czysty proszek Chaga do przygotowywania naparu.
Ekstrakt: 60 kapsułek · proszek: 100 gramów
Chaga jest rozpoznawalna dzięki czarnej, niemal zwęglonej powierzchni i rdzawobrązowemu wnętrzu. Grzyb ten zajmuje szczególne miejsce w tradycjach zbieractwa Europy Północnej i Rosji. W naszych preparatach stawiamy na właściwy gatunek, pochodzenie, skład i staranne przetwarzanie.
Chaga rośnie głównie na żywych brzozach w lasach chłodnego i umiarkowanego klimatu. Widoczna, nieregularna czarna narośl składa się z płonnej masy grzybowej, która może przerastać drewno brzozowe. Nie jest więc tym samym co zwykły owocnik wytwarzający zarodniki.
Twarda powierzchnia ma głębokie pęknięcia, a wnętrze jest brązowe lub pomarańczowobrązowe. Drzewo, z którego pochodzi grzyb, i zebrany materiał mają znaczenie dla identyfikacji surowca.
Na Syberii, między innymi wśród Chantów, Chaga należy do długiej tradycji ciemnych naparów. Sposoby zbierania, suszenia i zaparzania Chaga przekazywano z pokolenia na pokolenie.
Rosyjski lekarz Siergiej Nikiticz Maslennikow (1887–1958) jest ściśle związany z tradycją dotyczącą Chaga. Według przekazów historycznych badał stosowanie Chaga wśród rolników w Aleksandrowie i okolicach oraz opisywał różne sposoby przygotowania. Oddział chorych na raka. To historyczne zastosowanie nie stanowi dowodu skuteczności w leczeniu chorób.
Wykorzystujemy materiał Chaga powstały na brzozach. W celu uzyskania ekstraktu materiał jest przetwarzany i zagęszczany, natomiast proszek Chaga składa się z drobno zmielonego surowca. Produkty te nie są zatem wymienne wyłącznie na podstawie masy.
Ekstrakcja gorącą wodą pozwala pozyskać przede wszystkim składniki rozpuszczalne w wodzie. Inne rozpuszczalniki, w tym etanol, mogą wyodrębniać odmienne frakcje. Zastosowana metoda i towarzyszące jej analizy określają, jakie związki można zidentyfikować w gotowym produkcie.
Chaga zawiera różne polisacharydy, w tym określone frakcje glukanów, pigmenty podobne do melaniny, związki fenolowe, sterole i triterpenoidy. Do substancji badanych w kontekście Chaga należą inotodiol oraz związki pokrewne betulinie.
Nie każdy składnik występuje w tym samym stężeniu we wszystkich surowcach i ekstraktach. Niektóre substancje lepiej rozpuszczają się w wodzie, a inne łatwiej wyizolować etanolem. Sama wysoka zawartość polisacharydów ogółem nic nie mówi o klinicznie potwierdzonym działaniu.
Minimalne parametry naszego ekstraktu z Chagi wynoszą 50% polisacharydów ogółem i co najmniej 20% beta-glukanów. Są to dwa odrębne parametry: beta-glukany stanowią podgrupę polisacharydów.
Zgodnie ze specyfikacją każda kapsułka zawiera 300–350 mg ekstraktu, a słoiczek mieści 60 kapsułek. Odpowiada to około 18–21 gramom ekstraktu w opakowaniu. Podane wartości procentowe wynikają ze specyfikacji produktu; do potwierdzenia każdej serii produkcyjnej istotne są analizy laboratoryjne.
W przypadku Chaga oceniamy właściwy gatunek, pochodzenie, użyty surowiec, zawartość wilgoci, jakość mikrobiologiczną i możliwe zanieczyszczenia. Istotne są również badania na obecność metali ciężkich i szczawianów, zwłaszcza gdy proszek jest używany regularnie.
Dokładny skład i wartości mogą różnić się w zależności od produktu i serii. Dlatego aktualna etykieta produktu i odpowiednie analizy mają pierwszeństwo w kwestiach alergenów, zastosowanych dodatków i deklarowanych stężeń.
Skoncentrowany ekstrakt jest dostępny w roślinnych kapsułkach z pullulanu. Specyfikacja produktu przewiduje 60 kapsułek, po 300–350 mg ekstraktu Chaga w każdej. Wybieramy recepturę bez dodatku zboża ani wypełniaczy z grzybni.
Otoczka naszych kapsułek wykonana jest z roślinnego pullulanu. Dokładny skład i brak określonych alergenów należy sprawdzić na aktualnej etykiecie.
Dzienne stosowanie: 2–3 kapsułki dziennie.
Indywidualny schemat stosowania: 4–6 kapsułek dziennie, ewentualnie w połączeniu z innymi zalecanymi grzybami.
Przyjmować ze szklanką wody na pusty żołądek.
Proszek Chaga służy do przygotowania tradycyjnego naparu opisanego poniżej; ilość proszku nie odpowiada ilości ekstraktu w kapsułce.
Przygotowywanie ciemnego naparu Chaga należy do rosyjskiej tradycji ludowej. Znana tradycyjna wersja nosi imię lekarza i uzdrowiciela ludowego Siergieja N. Maslennikowa.
Potrzebne składniki: 2–3 łyżki proszku Chaga lub drobno posiekanej Chagi oraz 500 ml wody.
Oryginalne wskazówki dotyczące naparu podają: pić jedną szklankę od jednego do trzech razy dziennie, 10–15 minut przed posiłkiem. Jest to opis historyczny, a nie dawką ustaloną klinicznie ani bezpieczną dla każdego. Stare przepisy wspominają także o przechowywaniu przez dwa dni; obecnie przy przygotowywaniu w domu lepiej używać świeżego naparu.
Chaga można pić w postaci ciepłego napoju, ewentualnie z miodem lub cytryną. Tradycyjnie pozostały osad wykorzystywano niekiedy w preparatach do pielęgnacji skóry lub do roślin.
Historyczny przepis zaleca unikanie wrzącej wody i alkoholu, ponieważ rzekomo niszczą pewne substancje. Nie jest to uniwersalna zasada chemiczna: w badaniach laboratoryjnych inotodiol często ekstrahuje się etanolem. Woda i etanol wydobywają różne frakcje.
W Rosji Chaga wykorzystuje się nie tylko do napojów, lecz także w tradycyjnych preparatach do pielęgnacji skóry. Dawny przepis na lotion łączy proszek Chaga z ziołami.
Tradycyjne składniki: 1 łyżka proszku Chaga, szałwia, kwiaty rumianku i szklanka ciepłej wody.
W starszej wersji przepisu, po przecedzeniu, jedna łyżka soku z cytryny dodawano, a lotion nakładano dwa razy dziennie na wrażliwą skórę ze skłonnością do kuperozy. Nie zalecamy automatycznie takiego dodatku ani tak częstego stosowania we współczesnej pielęgnacji: sok z cytryny może podrażniać skórę, a w połączeniu ze światłem słonecznym wywoływać niepożądane reakcje.
Unikać stosowania na uszkodzoną lub silnie podrażnioną skórę oraz wokół oczu. Rumianek i szałwia również mogą powodować reakcje nadwrażliwości. Domowy lotion ziołowy nie jest potwierdzoną metodą leczenia trądziku różowatego ani kuperozy.
Przechowywać kapsułki i proszek Chaga w szczelnie zamkniętych oryginalnych opakowaniach, w suchym i ciemnym miejscu, w temperaturze 10–25°C, poza zasięgiem dzieci. Chronić surowiec przed wilgocią. Napoje z Chaga najlepiej przygotowywać na świeżo i nie przechowywać letnich naparów przez dłuższy czas.
Chaga jest przedmiotem badań ze względu na różne frakcje chemiczne. Ważne, aby nie utożsamiać właściwości analitycznej ani wyniku z modelu komórkowego lub zwierzęcego z udowodnioną korzyścią zdrowotną całego ekstraktu u ludzi.
Polisacharydy to złożone łańcuchy węglowodanowe. Różne frakcje Chaga bada się pod kątem struktury i interakcji z komórkami. Całkowitą zawartość polisacharydów i zawartość beta-glukanów trzeba mierzyć i interpretować osobno.
Inotodiol należy do triterpenoidów podobnych do lanostanu badanych w Chaga. Ma ograniczoną rozpuszczalność w wodzie i można go wyizolować za pomocą etanolu. Jego stężenie w ekstrakcie gorącowodnym nie musi więc odpowiadać stężeniu we frakcji etanolowej.
Ciemny kolor wiąże się z bogatymi w pigmenty składnikami Chaga. Związki fenolowe i frakcje podobne do melaniny są analizowane pod względem chemicznym. Sama ich obecność nie dowodzi ochrony komórek ani innych korzyści zdrowotnych dla konsumentów.
Badania wyizolowanych związków Chaga, hodowli komórkowych i zwierząt laboratoryjnych opisują różne procesy biologiczne. W przypadku ekstraktu lub proszku Chaga przedstawionego na tej stronie brakuje przekonujących dowodów klinicznych potwierdzających leczenie chorób lub konkretne korzyści zdrowotne u ludzi.
Chaga-extract met minimaal 50% polysachariden en 20% bètaglucanen. 60 plantaardige capsules met 300–350 mg extract per capsule.
Zuiver Chaga-poeder van berkgebonden grondstof, 100 gram. Traditioneel gebruikt voor de bereiding van een donker Chaga-aftreksel.
