Auricularia znana jest z elastycznych owocników o kształcie ucha i niezwykłej struktury, która pozwala im ponownie wchłaniać wodę po wysuszeniu. Oprócz miejsca w kuchni azjatyckiej grzyb ten ma długą historię stosowania w tradycyjnych preparatach. W przypadku naszego ekstraktu szczególne znaczenie mają pochodzenie, użyty owocnik i starannie dobrana metoda ekstrakcji.
SurowiecOwocnik, bez dodatku proszku z grzybni
PrzetwarzanieFermentacja i ekstrakcja gorącą wodą
StandaryzacjaCo najmniej 30% polisacharydów
01
Łatwo rozpoznawalny gatunek
Miękkie, przypominające chrząstkę owocniki przyrastają do drewna drzew liściastych i mają charakterystyczny kształt ucha. Młode przypominają małe spodki, a dojrzałe tworzą pofałdowane, brązowe lub ciemnobrązowe uszy. Suszone okazy znacznie się kurczą, ciemnieją i stają się cienkie oraz twarde. Po namoczeniu w wodzie odzyskują elastyczność.
Nazwa Uszak bzowy odnosi się do tego charakterystycznego kształtu. Auricularia rośnie na martwym lub osłabionym drewnie, między innymi na bzie czarnym i innych drzewach liściastych. To znany jadalny gatunek uszaka, ale owocnik wykorzystywany kulinarnie i standaryzowany ekstrakt nie są tym samym produktem.
02
Tradycja i historia
Grzyby mun od stuleci wykorzystuje się w potrawach wschodnioazjatyckich, między innymi w zupach, sałatkach i gorących daniach z makaronem. Ich miękka, lekko chrupiąca konsystencja i dobra trwałość po wysuszeniu ułatwiały przechowywanie i transport. Tradycyjne zastosowania opisywano także w europejskich i rosyjskich praktykach ludowych.
Leśna opowieść mówi o uszaku nasłuchującym deszczu, wiatru i szelestu liści. Ta historia zapewnia grzybowi miejsce w folklorze; nie wyjaśnia żadnego działania na organizm.
03
Uprawa i surowce
Do naszego ekstraktu Auricularia wykorzystujemy owocnik. Grzyby uprawiane są na mieszanym podłożu zawierającym trociny, otręby pszenne, cukier trzcinowy i naturalny gips. Podłoże służy do wzrostu grzyba i nie jest dodawane do kapsułki jako wypełniacz.
Dokładność ma znaczenie przy identyfikacji uszaków. Wiele azjatyckich Auriculariagatunki, w tym A. heimuer, były w przeszłości sprzedawane pod podobnymi nazwami. Tożsamość gatunku trzeba zatem potwierdzić na podstawie aktualnej dokumentacji surowca; sama fotografia nie wystarczy.
04
Co zawiera ten grzyb?
Cały owocnik zawiera między innymi polisacharydy, różne frakcje glukanów, błonnik pokarmowy, chitynopodobne składniki ściany komórkowej, białka, aminokwasy, sterole i minerały. Ich proporcje różnią się w zależności od gatunku, pochodzenia, podłoża uprawy i etapu rozwoju.
Badania obejmują także określone polisacharydy Auricularia. Niektóre z nich składają się ze złożonych łańcuchów węglowodanowych zawierających różne jednostki cukrowe. To, jakie związki ostatecznie znajdą się w ekstrakcie, zależy od sposobu przetwarzania i zastosowanej metody analitycznej.
05
Fermentacja i ekstrakcja gorącą wodą
Po selekcji i przetworzeniu owocników następuje etap fermentacji i ekstrakcji gorącą wodą. Uwalnia to głównie frakcje rozpuszczalne w wodzie. Powstały ekstrakt jest zagęszczany i suszony do postaci proszku odpowiedniego do kapsułkowania.
Nasz ekstrakt z Auricularia jest standaryzowany na co najmniej 30% polisacharydów ogółem; zwykła specyfikacja produktu wynosi około 33–34%. Podana zawartość polisacharydów nie oznacza automatycznie, że oddzielnie zmierzono beta-glukany.
06
Jak oceniamy jakość?
Oceniając dobry ekstrakt, bierzemy pod uwagę nie tylko całkowitą zawartość polisacharydów. Znaczenie mają również prawidłowa identyfikacja gatunku, wykorzystana część grzyba, skład surowca, czystość i możliwość prześledzenia pochodzenia każdej serii.
Analizy zanieczyszczeń, zastosowane metody pomiarowe i specyfikacja produktu dają łącznie bardziej wiarygodny obraz niż pojedyncza liczba. Sama zawartość polisacharydów nic nie mówi o klinicznie potwierdzonym działaniu u ludzi.
Co oznacza 30% polisacharydów?
Przy 300–350 mg ekstraktu w kapsułce minimalna zawartość 30% polisacharydów ogółem odpowiada matematycznie 90–105 mg materiału oznaczanego jako polisacharydy. Jest to wartość stężenia wynikająca ze specyfikacji produktu, a nie osobno zmierzona ilość beta-glukanów ani dowód działania terapeutycznego.
